Strijdlust

Ik probeer al weken te bloggen, iets op papier te zetten. Maar elke keer dat ik begin te schrijven, beland ik in een neerwaartse spiraal van negatieve emotie. Ik plaats het vervolgens niet online. Niet omdat ik de schijn wil ophouden van een happy life, ik plaats mijn berichten altijd straight up, maar omdat ik denk dat in deze tijden mensen zitten te wachten op een positief verhaal. Niet nóg meer negativiteit. En dus schrijf ik er niet over.

Ik schrijf niet over de lage moraal die ik soms ervaar, veroorzaakt door oververmoeidheid als gevolg van negen maanden gebroken nachten. Hoe de vermoeidheid als een dichte mistbank in mijn hoofd is gehuisvest en het me niet lukt mijn vizier scherp te stellen. Dat ik de knop ´blind doorgaan´ gevonden heb en op de automatische piloot de dagelijkse zorg- en huishoudelijke taken op me neem. En dat ik desondanks steken laat vallen. Ik heb ervoor gekozen. Ik wíl het op deze manier. Zoveel mogelijk thuis zijn voor de kinderen, boekjes lezen, borstvoeding geven, boekjes voorlezen, vers eten bereiden voor lunch en diner met liefst lokaal geteelde biologische ingrediënten, meer boekjes voorlezen; kortom proberen te leven zoals het leven in mijn ogen bedoeld is. Dat idealistische leven eist zijn tol. Maar dat schrijf ik allemaal niet omdat ik positiviteit wil verspreiden.

Afgelopen weken kwam er boosheid bij. Boosheid jegens het virus, hoe het de wereld en onze welvaart lamlegt. Hoe het een afstand opwerpt tussen de mens, ons tegen elkaar opzet en uitspeelt. Frustratie jegens de overheid, die naar mijn idee in een tunnelvisie beland is. Ergernis om de angstzaaierij en het wijsvingertje. Ook boosheid jegens iedereen die geen verantwoordelijkheid neemt, die de corona-maatregelen aan zijn laars lapt. Ach, ik kan nog wel even doorgaan. Ook dat wilde ik niet melden, want wat voor zin heeft dat? Het virus ís er en de cijfers lopen zorgelijk op. Er moet iets gebeuren. En dus zouden er meer maatregelen komen. Prima.

Wat ik echter niet verwachtte was wat er gisteren gebeurde. Niet de aankondiging van de semi-lockdown want die verwachtte ik wel. Nee, dat ene nieuwsbericht dat alles in perspectief plaatste, dat me met opengesperde ogen verdoofd achterliet, starend in het zwarte gat van mijn reinste angst. Het bericht over levensbeëindiging bij zieke kinderen. Specifieker, het verbreden van de mogelijkheden binnen de huidige wetgeving om kinderen, die op korte termijn zullen overlijden en waarbij palliatieve zorg onvoldoende verlichting biedt van het lijden, op een waardige manier te laten gaan. Een moeder die vertelt hoe ze regelmatig ten einde raad haar dochter huilend en in paniek in de armen hield omdat het kind helse pijn leed. Dat er niets anders op zat dan het kindje uiteindelijk geen eten en drinken meer te geven zodat ze na zeven lange dagen het licht tegemoet kon gaan. Dát bericht, plaatste al mijn gevoelens van de afgelopen weken in perspectief. Want ondanks alles heb ik twee prachtige en bovenal gezonde kinderen.

Oververmoeidheid is zwaar. Standje ‘doordoen’ is inspiratieloos en corona is kut. Zeker voor al die ondernemers die nu hun zaak weer moeten sluiten, voor hen die hun baan wellicht verliezen of in financiële nood dreigen te komen. Maar is het ook het einde van de wereld? Is die schade onherstelbaar? Je kind ondraaglijk te zien lijden zonder iets wezenlijks te kunnen doen om dat lijden te verlichten. Dát lijkt mij het bittere eind. Voorbij dat punt kan ik me geen leven voorstellen.

Dus in plaats van verdriet en boosheid, voelde ik gisteren strijdlust opborrelen. Samen hameren we erop los. Met een moker. Totdat het klotevirus met de staart tussen zijn benen het hazenpad kiest. En met oprechte liefde geef ik alles aan die kiddo’s wat ik heb te geven. Ik zou vannacht strijdlustig mijn bed uit strompelen voor de nachtelijke behoeftes van Bruis.

Lieve allemaal, we komen hier doorheen. Samen. Stay safe, stay positive en doe’s vaker lief!

Liefs Frieda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: